Zoek en je zult vinden

7 april 2017

 

Mag ik iets opbiechten? Ik ben de laatste tijd (oké eigenlijk mijn hele leven al) niet zo goed in spullen terugleggen waar ze horen. En ben dus van alles kwijt. Hoe vaak mijn man ook tegen mij zegt dat ik dan gewoon ‘echt’ moet opruimen in plaats van te denken dat kan hier wel, en dat kan daar wel. Doe ik dat dus vaak niet. Niet omdat ik dat niet wil, maar omdat het echt niet in mijn systeem zit.

Zoek en je zult vinden

 

 

 

Hier komt de top 7 van spullen die ik het meeste kwijt ben. En de locatie waar ik ze dan nog wel eens terugvind.

 

  1. Haarborstel. Misschien moet ik niet meer rondwandelen door het huis en mijn haar borstelen. De raarste plek waar ik deze teruggevonden heb is in de la met de pennen en plakband enz. Even een kleine sidenote: in ons huis hebben spullen een vaste plek, en de spullen van mijn man zijn daardoor ook nooit kwijt. Een keer raden wie er in ons huishouden wel op de ‘juiste’ manier opruimt.
  2. Elastiekjes. Nu weet ik dat dit voor veel vrouwen een ding is. Want elastiekjes draag ik lang niet de hele dag door. Met als gevolg dat een elastiekje mijn jaszak in verdwijnt, of mijn tas. Nu is dat nog niet zo’n vreemde plek. Maar op het moment dat ik een elastiekje tussen mijn paperclips vond begon ik me toch wel af te vragen hoe ik dat nu weer voor elkaar gekregen had.
  3. Boeken. De neiging die ik heb om ergens een boek te lezen, daarna iets anders te gaan doen en het boek niet even op een logische plek te leggen. Maar boeken zijn echt zalig. ☺
  4. Scharen. De grootste ergernis van mijn man. Op de een of andere manier raak ik scharen kwijt. Hoe? Ik heb geen idee, dus de oplossing is ook nog ver te zoeken ben ik bang.
  5. Sleutels. Ik ben er schuldig aan om naar binnen te lopen en eerst de boodschappen uit de pakken en dan de sleutels snel even neer te leggen met het idee dat ik ze zo meteen wel opruim. Zo meteen = later als een idioot het huis rondzoeken naar de sleutels.
  6. Aantekeningen. Vroeger toen ik ontdekte dat ik mijn aantekeningen vaak kwijtraakte heb ik een periode een aantekeningenboekje gehad en daar schreef ik alles in, en dan hoefde ik alleen maar te bladeren om het terug te vinden. Misschien moet ik daar maar weer mee beginnen, want nu moet ik dingen dubbel doen. Dat klinkt alles behalve productief.
  7. Dobbelstenen. Hiervan weet ik wie ik de schuld moet geven. Het miauwt en heeft ontdekt dat dobbelstenen ideaal speelgoed is. Dus op dit moment ben ik twee dobbelstenen kwijt. En ik verwacht dat als ik de koelkast van de muur haal dat ze daar dan achter zullen liggen.

 

 

Het grappigste is dat elke keer als ik weer eens wat kwijt ben. Ik moet denken aan de Bijbeltekst: Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. (Lukas 11:9)

Nu ben ik geen voorstander om een Bijbeltekst uit het verband te gebruiken. Maar 1 ding is zeker. Dit is een Bijbeltekst die ik dus zo langzamerhand uit mijn hoofd ken.

 

Bonus: Ik ben de ipad ook wel eens kwijtgeraakt, en die lag toen tussen de handdoeken. Hiervan weet ik wel waardoor. Namelijk dat ik een lied aan het oefenen was, en hiervoor de ipad had gepakt tijdens het opvouwen van de was. Toen ik halverwege was ging de bel, en toen heb ik de ipad uitgezet en neergelegd. Daarna gewoon verder gegaan met was opvouwen. En niet meer gekeken waar ik de opgevouwen handdoeken neerlegde. Oeps.

 

 

Copyright @ All Rights Reserved